Lokomotywy serii SP45/SU45 na torach Magistrali Podsudeckiej
Kontynuujemy nasz cykl poświęcony prezentacji lokomotyw (spalinowych i parowych) jakie można było zobaczyć na szlakach Magistrali Podsudeckiej. Tym razem pokusiliśmy się o opisanie dziejów najpopularniejszej (poza lokomotywą SU46) lokomotywy spalinowej Przedgórza Sudeckiego. Mowa o lokomotywie spalinowej serii SU45, która przez blisko 30 lat królowała w takich relacjach pociągów jak: Kraków - Jelenia Góra, Katowice - Legnica, czy Kędzierzyn Koźle - Jaworzyna Śląska. <b>Uwaga - artykuł został zaktualizowany</b>.
W połowie lat 60-tych ubiegłego wieku z powodu spadającej liczby parowozów mogących prowadzić ciężkie składy pociągów pasażerskich pojawiła się konieczność opracowania modelu pierwszej polskiej lokomotywy spalinowej o dużej mocy. Odpowiedni wniosek o przygotowania projektu w 1964 roku złożyło Centralne Biuro Konstrukcyjne Przemysłu Taboru Kolejowego w Poznaniu, który został złożony do zakładów imienia Hipolita Cegielskiego w Poznaniu. Równolegle warszawskie Centralne Biuro Konstrukcyjne Silników Spalinowych podjęło się opracowania wysokoprężnego silnika na potrzeby nowopowstającego prototypu lokomotywy.
Pierwszy prototypowy egzemplarz lokomotywy oznaczonej jako 301D był gotowy pod koniec 1966 roku. Jego testowa eksploatacja przez PKP rozpoczęła się na początku 1967 roku. Początkowo PKP przydzieliło nowej lokomotywie serię SU45 jednak niemal natychmiast zmieniło ją na SP45 (Spalinowa Pasażerska).